Diagnoza przyczyn trudnych zachowań. Kiedy jedna rozmowa to za mało

Każde „nie” kończy się krzykiem. Rano walka o ubranie, po południu o lekcje, wieczorem o kąpiel. Były już nagrody, kary, rozmowy i konsekwencje. Działają przez dwa dni, a potem wszystko wraca.

Trudne zachowanie to sygnał, nie charakter. Za tym samym wybuchem może stać przeciążenie bodźcami, lęk, kłopoty z koncentracją, napięcie w rodzinie albo utrwalony schemat sprzeciwu. Każda z tych przyczyn wymaga innej reakcji. Dlatego najpierw ustalamy, co tak naprawdę stoi za zachowaniem Twojego dziecka.

Diagnoza obejmuje trzy spotkania z psychologiem. Rozmawiamy z Tobą o historii trudności i codziennych sytuacjach. Poznajemy dziecko i sprawdzamy, kiedy zachowanie się nasila, a kiedy słabnie. Na koniec omawiamy wnioski i wspólnie układamy plan działania.

Konsultacja wyznacza kierunek. Diagnoza daje odpowiedź, gdy problem trwa od miesięcy, a dotychczasowe sposoby zawiodły.

Kiedy warto się zgłosić?

  • Wybuchy złości są częste, silne i trudno je przewidzieć.

  • Dziecko uporczywie odmawia wykonania nawet prostych poleceń.

  • Zachowanie sprawia kłopot jednocześnie w domu i w przedszkolu lub szkole.

  • Dziecko bije, gryzie, niszczy rzeczy albo krzywdzi rodzeństwo.

  • Trudności trwają od kilku miesięcy i nie słabną.

CEL

Ustalić, co stoi za trudnym zachowaniem dziecka, i przygotować z rodzicem plan reagowania w domu oraz w placówce.

KORZYŚCI

    • Wiesz, skąd biorą się wybuchy, zamiast zgadywać.

    • Reagujesz na przyczynę, a nie tylko na samo zachowanie.

    • Zyskujesz jasność, czy potrzebna jest dalsza diagnoza specjalistyczna lub terapia – i jaka.

    • Odzyskujesz spokój: mniej codziennych konfliktów i spokojniejsze wieczory.